April 2009

In de laatste week van april waren we met z´n drieën weer een paar dagen te gast op het Dom-Internaat in Tarasiki: Marga, de voorzitter van de Stichting Parels van Tarasiki, Hans, de secretaris en Mirjam, een pas afgestudeerd physician-assistent.
Dank zij de geweldige steun van particulieren en vooral van diverse kerken konden wij wederom veel spullen voor de mensen daar aanschaffen. Zo voor alle dames twee setjes ondergoed en voor de heren elk één; 174 stuks zomerbroeken voor de mannen en 70 stuks voor de dames; 500 paar sokken. Vooral die laatste verslijten nogal snel. Dat komt o.a. doordat de meeste bewoners op oude afgetrapte schoenen rondlopen. Daar hebben we ook aan kunnen werken: 114 paar nieuwe schoenen. Ze zijn gekocht met de bestellijst in de hand en het keurend oog en de tastende handen van twee Ina´s. Dan hebben we ook nog de aanschaf kunnen regelen van orthopedische schoenen voor 3 bewoners met ernstige voetafwijkingen.

Daarvoor moet dit drietal nog naar de schoenmakerij in Minsk, want deze speciale schoenen worden op de voeten van de toekomstige dragers gemaakt en dan moet je wel de voeten bij de hand hebben.

Tatiana, die als vrijwilligster de dagbesteding opzet, heeft hulp gekregen van Anna. Anna wil de creativiteit van de bewoners verder aanboren door een houtsnijwerkgroep op te zetten. We hebben al een paar beiteltjes aangeschaft – alles wat we in Minsk te pakken konden krijgen. Een van onze kontaktpersonen en vertrouwensman in Minsk, Vladimir, zal zorgen dat er een complete set gereedschap komt.

We zijn verder in gesprek met Katja die een tuinproject voor haar rekening wil gaan nemen. Aangezien veruit de meeste bewoners hun leven in het internaat slijten door niets te doen, is het van belang dat er zinvolle dagbesteding gaat komen. Nu is er slechts ´werk´ tijdbesteding voor een klein aantal mensen. Konkreet betekent het tuinproject dat er voor diverse bewoners potentiele dagbesteding komt op die manier.

We hadden o.a. spullen meegenomen in onze koffers om in twee gebouwen een aantal kamers op te vrolijken met wand- en raamversiering. We zijn daarvoor naar de eetkamertjes geweest, maar vooral naar kamers waar de bedlegerigen liggen. Nu kijken zij niet meer naar effen muren, maar naar een kleurrijke bloem, een prachtige vogel of een vlinder die we erop geplakt hebben.

Tatiana heeft behalve allerlei spulletjes voor haar handwerkclubje tevens de (gevraagde) stoomstrijkbout gekregen.

Behalve dat de Ieren steeds weer verder komen met het verbouwen van ruïnes naar woongebouwen, gebeurt er ook op andere gebieden van alles. Zo is één van de verpleegsters pas geslaagd voor de basiscursus fysiotherapie. Ons volgende doel wordt om wat basismateriaal voor haar werk te kopen, er is al ruimte voor vrij gemaakt, nu de apparatuur nog….

Een Nederlandse psycholoog met wie wij kontakt hebben, geeft regelmatig cursussen in Minsk. Daarvoor moeten de deelnemers Engels kennen. Eén van de verpleegsters gaat nu een stoomcursus Engels volgen zodat zij straks aan cursussen en conferenties mee kan doen en nieuwe inzichten op Tarasiki kan brengen. Het cursusgeld komt voor de helft van Vladimir en voor de helft van onze stichting.

Sinds januari werkt de psychologe, Nadjezjda, officieel op Tarasiki. Tot onze grote vreugde zaten er al minder mensen in de isoleercellen. De allergrootste verrassing was dat dankzij de goede aanpak van Nadjezjda een van de bewoners binnenkort zelfstandig buiten het Dom-Internaat kan gaan wonen. Olga, zie foto hieronder, is een voorbeeld van iemand die na 3 jaar in de isoleercel te hebben doorgemaakt (i.p.v. de gebruikelijke 1 tot 2 uur hier in Nederland!) weer naar buiten mag. Tatiana gaat met heel veel liefde en geduld met haar schilderen, leuke werkjes maken en terwijl ze zingt voor haar komt iets meer van de Olga naar ´buiten´ die God in haar bedoeld heeft….

Dat de ontwikkelingen zo snel en zo voorspoedig zouden verlopen, dat hadden wij nog niet durven hopen! We zijn daar dan ook enorm dankbaar daarvoor.
In de maand maart van dit jaar hadden we wederom een deel van een grote vrachtwagen gehuurd om spullen naar Tarasiki te brengen, waaronder een hometrainer en een massagetafel voor de fysio, twee naaimachines en een doos flanelplaten+bord voor de dagbesteding, 100 nieuwe matrasbeschermers voor de (in totaal 104)nieuwe bedden+dito matrassen die we inmiddels al hadden gekocht, nieuwe afvalemmers. Die spullen waren tijdens ons bezoek nog niet door de douane vrij gegeven. Dat is inmiddels gebeurd.
U ziet, er zit goede vooruitgang in de zaken op Tarasiki. Er wordt hard gewerkt om het leven voor de bewoners meer betekenis te geven, om ze kansen te geven zich te uiten, zelfs om zich te ontplooien. Het in ieder geval leefbaar(der) proberen te maken. Wat zou het toch geweldig zijn als het internaat een plek zou mogen worden waarin ieder mens als volwaardig wordt gezien en als dusdanig behandeld gaat worden. Geen uitzichtloze, hopeloze ´gevangenis´, maar een zinvolle leefbare plek. Voorlopig hebben ze onze hulp nog hard nodig om het zover te krijgen, tegelijkertijd toch prachtig om te zien dat er zegen rust op onze gezamenlijke inspanningen.

Wat is nodig om die doelen te realiseren? Allereerst gebed, maar natuurlijk ook onmisbare nodige financiële ondersteuning, wat het mogelijk maakt om dit allemaal te kunnen doen.